Κρυφτό με τόξα



Το παιχνίδι “Κρυφτό με τόξα”
Σ ε αυτό το παιχνίδι παίζουνε δύο ομάδες παιδιών. Η κάθε ομάδα έχει το λιγότερο πέντε (5) παίκτες και ένας από αυτούς είναι ο Αρχηγός.
Στην αρχή του παιχνιδιού οι δύο Αρχηγοί πετάνε ένα κέρμα για να ποια ομάδα θα κρυφτεί και ποια θα τα φυλάει. Η ομάδα που τα φυλάει περιμένει την άλλη να κρυφτεί. Η άλλη ομάδα κρύβεται και ταυτόχρονα προσπαθεί, με βέλη ή με διάφορα σημάδια που αφήνει πίσω της, να ξεγελάσει την άλλη ομάδα ή να της δείξει το μέρος που κρύβεται.




Σπάστε τα στερεότυπα

Θα γράψω μερικές φράσεις που μου έρχονται στο μυαλό που ακούω τους φίλους
και γνωστούς... αρνητικά και υποτιμητικά τα στερεότυπα μας!!!

Το εμπόριο ακολουθεί τη σημαία
Φασούλι το φασούλι, γεμίζει το σακούλι
Πιο καλή η μοναξιά
Η ευγένεια αξίζει πολλά
Ο τέλειος άντρας για εσένα είναι ο ξανθός
Οι Αλβανοί μας ληστεύουν
Οι Έλληνες είναι τεμπέληδες
Αν είσαι ξαπλωμένος δεν μπορείς να πέσεις
Ένας πίνακας δεν θα ‘πρεπε να παρασταίνει τίποτ' άλλο από χρώματα
Κοίτα παιδί μου να μορφωθείς
Οι παντρεμένοι είναι πιο ευτυχισμένοι από τους ελεύθερους
Πάντα να γελάς
Η γυναίκα είναι πιο δύσκολο να κάνει καριέρα

Γράμμα στα παιδιά του κόσμου, Βανέγκεμ

«Η επιθυμία που πηγάζει από τα βάθη της καρδιάς έχει κάθε πιθανότητα να εκπληρωθεί».
 
ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΝΕΑ ΠΝΟΗ ΠΟΥ ΔΙΕΓΕΙΡΕΙ -όχι μόνο στα παιδιά και τα εγγόνια μου, αλλά και σε ολοένα και περισσότερους νέους ανθρώπους- τη θέληση να θέσουν τις βάσεις για πραγματικές ανθρώπινες αξίες (την αλληλεγγύη, τη δημιουργικότητα, τη γενναιοδωρία, τη γνώση, την επανεφεύρεση του έρωτα, τη συμμαχία με τη φύση, τη γιορτινή γοητεία της ζωής), σε ρήξη με τις πατριαρχικές αξίες (την ηγεμονία, τη θυσία, την εργασία, την ενοχή, τη δουλεία, την πελατειακή σχέση, τη συγκράτηση και απώθηση των συναισθημάτων), οι οποίες ουσιαστικά βασίζονται στην αρπακτικότητα, το χρήμα, την εξουσία και αυτόν τον διαχωρισμό από το είναι, απ όπου πηγάζουν ο φόβος, το μίσος και η περιφρόνηση του άλλου.

ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΓΝΟΟΥΝ κατ' επάγγελμα, μια ζωντανή κοινωνία οικοδομείται παράνομα κάτω από τη βαρβαρότητα και τα ερείπια του παλαιού κόσμου. Δεν είναι ανώφελο να δείξουμε με ποιο τρόπο εκδηλώνεται και πώς θα προχωρήσει.

Μυρωδιάς

Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στο The Greek Cloud | 17.05.2014

Τον βλέπω συχνά πυκνά αυτού του είδους τον υποψήφιο να συμπαρίσταται, να νιώθει, να είναι εκεί. Η ψήφος του δεν λείπει από κανένα πετίσιον ενώ οργανώνεται για συσίτια, φιλανθρωπίες και άλλα καλλιτεχνικά. Είναι κουλ, είναι ενεργός, είναι αστείος, έχει ζήσει, είναι πετυχημένος, είναι παντού.
Θα ξέρεις αυτήν την αίσθηση που μερικές φορές για να φαίνεσαι κανονική δε βγάζεις κιχ ενώ μέσα σου τρέμεις μη σου ξεφύγει κάνα κάτι δεν πάει καλά εδώ και σε δούνε τα ζόμπι και σ’ αρχίσουν στο κυνήγι. Συνήθως μετά ξυπνούσες. Όχι πλέον. Εκτός αν είσαι εσύ το ζόμπι ή κατά το δικό μου λεξικό, μυρωδιάς.
Γιατί το μέινστριμ υποψηφίου πλέον είναι ο μυρωδιάς. Που δεν καταλαβαίνει. Που δεν νιώθει. Που δεν παίρνει μυρωδιά. Όχι μόνο επειδή δεν (τα) έζησε αλλά επειδή του λείπουν τα αισθητήρια όργανα για να ζήσει. Ή τα άφησε να του μαραθούν και να πέσουν. Εξ’ ου και το υποψήφιος.
Κι αυτός, δεν μπορεί να συλλάβει ούτε ένα τσικ από αυτά που συμβαίνουν γύρω του. Δείχνει να κατανοεί, σπεύδει να δείξει ότι κατανοεί αλλά τελικά, ούτε καν νιώθει. Ακόμη κι αν είναι βουτηγμένος μέχρι το λαιμό στα σκατά, αυτός έκοψε τη μύτη για μόστρα.

Η λύπη

Η λύπη ενός παιδιού ενδιαφέρει τη μητέρα του, η λύπη ενός νέου ενδιαφέρει μια νέα, η λύπη ενός γέρου δεν ενδιαφέρει κανέναν.