Το μυστικό για να μαθαίνεις οτιδήποτε: Η συμβουλή του Αϊνστάιν στον γιο του

Το 1915, σε ηλικία τριάντα έξι ετών, ο Αϊνστάιν ζούσε στο Βερολίνο, ενώ η εν διαστάσει σύζυγός του, Mileva, και οι δύο γιοι τους, Hans Albert Einstein και Eduard «Tete» Αϊνστάιν, ζούσαν στην Βιέννη.
Στις 4 Νοέμβρη του ίδιου έτους, έχοντας μόλις ολοκληρώσει το αριστούργημα των δύο σελίδων που θα τον καταξίωνε σε διεθνές επίπεδο, τη γενική θεωρία της σχετικότητας, ο Αϊνστάιν έστειλε στον 11χρονο Hans Albert την ακόλουθη επιστολή:

Έμαθες πια ότι είσαι ο κλόουν της ζωής.

Παρατηρώ τις κινήσεις σου.
Κοιτάζεις έξω απ’ το παράθυρό σου τις εικόνες που αλλάζουν συνεχώς. Κι όμως είναι ο ίδιος τόπος. Οι ίδιοι άνθρωποι που κατακλύζουν τους δρόμους. Τα ίδια παλάτια.
Σηκώνεις τα χέρια, όχι για να παραδοθείς στην δίνη των γεγονότων, αλλά για να αγγίξεις τις πόρτες, τα τζάμια, τους τοίχους, το ταβάνι κι αυτά όλο απομακρύνονται, χάνονται από μπροστά σου και βρίσκεσαι απροστάτευτος ανάμεσα στο άγριο πλήθος που σε κυνηγά και θέλει να σε κατασπαράξει.
Κι εσύ; Τι κάνεις;
Σκυθρωπός ανεβαίνεις τα σκαλοπάτια που σε οδηγούν στο χώρο της σιωπής. Οι λέξεις που βγαίνουν από τα χείλη σου θολώνουν την ψυχή σου. Βρίσκεσαι ανάμεσα στα χέρια εκείνων που σε οδηγούν στα αόρατα μονοπάτια της ζωής κι εσύ πρέπει να βρεις τον τρόπο να αγγίξεις τους τοίχους που βρίσκονται μπροστά σου κι ας μη φαίνονται πια.

Η δημιουργικότητα δεν είναι μαγεία, μάθετε τα μυστικά!

                Πώς να είσαι δημιουργικός

Η δημιουργικότητα εκ πρώτης όψεως μοιάζει με τη μαγεία. Παρακολουθούμε ανθρώπους όπως ο Στιβ Τζομπς, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Αλμπερτ Αϊνστάιν και σκεφτόμαστε ότι θα πρέπει να διαθέτουν υπερφυσικές ικανότητες που λείπουν από τους κοινούς θνητούς όπως είμαστε εμείς. Τι σκεφτόταν ο Τζομπς όταν δημιούργησε το iPhone; Πώς κατάφερε ο Μίκης να συνθέσει το «Αξιον εστί»; Τι είναι εκείνο που έκανε τον Αϊνστάιν να συλλάβει πως ούτε το φως δεν μπορεί να ξεφύγει από τη δύναμη της βαρύτητας;

Θαυμάζω Αυτούς Τους Ανθρώπους

Θαυμάζω τους ανθρώπους που πηγαίνουν για το όλα ή για το τίποτα!
Τους θαυμάζω που δεν εκφράζονται από μπορεί, ίσως, δε ξέρω, θα δούμε!
 Και γιατί να εκφραστούν άλλωστε από αυτά ;
 Αφού δεν τους καλύπτουν.
Θαυμάζω τους ανθρώπους που ξέρουν τι θέλουν και το διεκδικούν… γιατί όσοι δε ξέρουμε είμαστε ανόητοι! Τους θαυμάζω γιατί δε θα δειλιάσουν να προτιμήσουν το τίποτα, όταν δεν μπορούν να έχουν το όλα!
Τους θαυμάζω γιατί δε χάνουν τον εαυτό τους.