Η νίκη είναι της Μαρίας

Πιτσιρίκο, αυτές τις μέρες θυμήθηκα τη Μαρία, την ευγενική υπέρβαρη καθαρίστρια γειτονικής δημοσίας υπηρεσίας, που έσερνε τα πόδια της κάθε φορά που έμπαινε στο κατάστημά μου.
Ένα προεκλογικό πρωινό του 2012, πιάσαμε την κουβέντα για τις επικείμενες απολύσεις των καθαριστριών και μου είπε:
«Εμείς κάνουμε τώρα μια κίνηση με τον Τσίπρα»
Δεν ζήτησα διευκρίνιση, εάν εννοούσε απλή ψήφο, πορείες, συμμετοχή στην οργανωμένη προεκλογική καμπάνια, επερώτηση στη Βουλή, νομική υποστήριξη, ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο.

Η Ψυχολογία της Αγάπης: Απ’την ψευδαίσθηση στην πραγματικότητα

Όλοι μας έχουμε γαλουχηθεί θεωρώντας την αγάπη ως την πεμπτουσία της ζωής και το «κλειδί της επιτυχίας» στις σχέσεις μας. 
Πιστεύουμε ότι είναι η πηγή της ευτυχίας και αναλώνουμε την ζωή μας στην δημιουργία των προϋποθέσεων που θα καταστήσουν δυνατή την μόνιμη εδραίωσή της στη ζωή και στις σχέσεις μας...

Επιθυμούμε μια άνευ όρων αγάπη, δηλαδή την αγάπη που οι άλλοι μας προσφέρουν γι’ αυτό που είμαστε, κι όχι γι’ αυτό που κάνουμε, ή δεν κάνουμε.

Yπάρχουν δύο δυνάμεις: ο φόβος και η αγάπη

«Υπάρχουν δύο βασικές κινητήριες δυνάμεις: Ο φόβος και η αγάπη. Όταν φοβόμαστε απομακρυνόμαστε από τη ζωή. 

Όταν είμαστε ερωτευμένοι, είμαστε ανοιχτοί σε όλα αυτά που έχει να μας προσφέρει η ζωή με πάθος, ενθουσιασμό και αποδοχή.
Πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε πρώτα από όλα τον εαυτό μας, σε όλο του το μεγαλείο και με όλες μας τις ατέλειες.
 Αν δε μπορούμε να αγαπήσουμε τον εαυτό μας, δε μπορούμε να είμαστε εντελώς ανοιχτοί στο να αγαπήσουμε τους άλλους ή στις δυνατότητές μας να δημιουργήσουμε.

Οι ονομασίες που έδωσαν οι Γάλλοι στις φιγούρες των χαρτιών

Στα περισσότερα παιχνίδια με χαρτιά, ο παίκτης που έχει στα χέρια του μια ή και περισσότερες φιγούρες, συνήθως διαθέτει ένα καλό προβάδισμα έναντι του αντιπάλου.
Οι φιγούρες και τα σύμβολα που τις συνοδεύουν, δεν είναι τυχαία χαρτιά, ούτε απλές ζωγραφικές αναπαραστάσεις που ομορφαίνουν την τράπουλα.
Σύμφωνα με το συγγραφέα του βιβλίου «Παιγνιόχαρτα» Γκάρντει Μπένχαμ, ο θρύλος λέει ότι τα παιχνίδια με χαρτιά εφευρέθηκαν τον 14ο αιώνα, προς διασκέδαση του μελαγχολικού βασιλιά της Γαλλίας, Καρόλου του 6ου. Η προέλευσή τους όμως χρονολογείται αιώνες πριν, χωρίς όμως τα χαρακτηριστικά σύμβολα, τα «κοστούμια», που έδωσαν στα χαρτιά οι Γάλλοι.
Από τότε οι φιγούρες παίρνουν διάφορα σχέδια αλλά τα ονόματά τους παραμένουν τα ίδια. Τι συμβολίζουν όμως ο Βαλές, ο Ρήγας, τα καρό ή τα μπαστούνια;
Το ελληνικό στοιχείο κάνει και εδώ την παρουσία του με μυθικά και ιστορικά πρόσωπα.

Επί δυο χρόνια δεν έκλαιγε το μωρό!

Η Ελένη ζούσε στο Καρπενήσι και είχε παντρευτεί έναν πολύ σκληρό ανδρα, ο οποίος την χτυπούσε για το παραμικρό, όπως χτυπούν τα παιδιά την μπάλα στο γήπεδο.
Τα βάσανα της ζωής την έκαναν να υπηρετεί στη Μονή της Παναγίας της Προυσιώτισσας κάθε Δεκαπενταύγουστο.

Διηγείτο η ίδια: Μία περίοδο δούλευα παραδουλεύτρα σε ένα γιατρό, που ήταν καλοπληρωτής αλλά και πολύ σκληρός σαν τον άνδρα μου. Μία μέρα πήρα τον κάδο των σκουπιδιών για να πάω να τα πετάξω και ξαφνικά άκουσα ενα κλαυθμύρισμα.

Αν πραγματικά μ’ αγαπάς, νοιάζεσαι για μένα – Μπουκάι

Όταν θέλω κάποιον, αντιλαμβάνομαι τη σημασία που έχει για μένα αυτό που κάνει, αυτό που του αρέσει ή αυτό που τον πονάει. Το σε θέλω σημαίνει, επομένως, νοιάζομαι ΓΙΑ σένα, και το σ΄αγαπώ σημαίνει: νοιάζομαι πάρα πολύ. Τόσο πολύ που καμιά φορά, όταν σ΄αγαπάω, βάζω το να είσαι εσύ καλά πάνω από άλλα πράγματα, τα οποία είναι επίσης σημαντικά για μένα.
Αυτός ο ορισμός (ότι νοιάζομαι ΓΙΑ σένα) δεν μετατρέπει την αγάπη σε κάτι πολύ μεγάλο, ούτε όμως μειώνει την αξία της κάνοντάς την να φαίνεται μια ανοησία.
Θα οδηγήσει, για παράδειγμα, στην πλήρη συνειδητοποίηση δύο γεγονότων: δεν είναι αλήθεια ότι σ΄αγαπάνε εκείνοι που δεν νοιάζονται πολύ για τη ζωή σου, και δεν είναι αλήθεια ότι δεν σ΄αγαπάνε εκείνοι που ζουν εξαρτημένοι απ΄ότι σου συμβαίνει.

Η νοημοσύνη της καφετιέρας

Χρειάστηκαν σχεδόν 2 εκατομμύρια χρόνια για να κάνει η ανθρωπότητα τα εξελικτικά άλματα από τον homo habilis και τον homo erectus στον homo sapiens. Ο τελευταίος είναι υπεύθυνος για όλη τη γνωστή ιστορία και τα επιτεύγματα που όλοι γνωρίζουμε, τον πολιτισμό που απολαμβάνουμε, τη διαδρομή που καμαρώνουμε και που με περισσή οίηση διδάσκουμε στα σχολεία. Ο άνθρωπος ο σοφός. Αυτός έσπασε τα δεσμά της άγνοιας και της ανέχειας, καλλιέργησε την επιστήμη και τη φιλοσοφία, τσάκισε την προκατάληψη, πήρε πάνω του την ευθύνη και έγινε δημιουργός του εαυτού του.
Ανήμπορος σήμερα ο ίδιος στέκεται ακόμη απέναντι στο θάνατο, την αρρώστια, την κοινωνική και οικονομική απομόνωση, την ηθική και πνευματική πενία.

Η αγάπη είναι σαν το νερό που τρέχει

Η αγάπη είναι σαν το νερό που τρέχει… τρέχει… ασυλλόγιστα στους γκρεμούς, που δε διαλέγει αυλάκι, δε ρωτά τα λουλούδια που ποτίζει, ούτε και τα χαλίκια που κατρακυλά.

Δε ρωτά τίποτα, μόνο τρέχει. Να πεις «όχι» στην αγάπη είναι σαν να κατσουφιάζεις μπροστά σ” ένα λουλούδι που ετοιμάζεται ν” ανοίξει.
Σαν να βρίζεις το φως που σου έδειξε τον κόσμο».» Η αγάπη είναι μεγάλη όταν την περιμένουμε ή όταν την χάνουμε.

Διανύοντας την εποχή της μοναξιάς

Πώς μπορούμε να αποκαλέσουμε την εποχή μας; Δεν είναι η εποχή της πληροφορίας: η αποτυχία των προσπαθειών που είχαν αναπτυχθεί για τη διεύρυνση και την ποιοτική αναβάθμιση της εκπαίδευσης άφησε ένα κενό που καλύφθηκε από το μάρκετινγκ και τις θεωρίες συνωμοσίας. Οπως η λίθινη εποχή, η εποχή του σιδήρου ή η εποχή του Διαστήματος, η ψηφιακή εποχή λέει πολλά για την τεχνολογία μας αλλά λίγα για την κοινωνία. Ο όρος «ανθρωπόκαινος», δηλαδή η εποχή κατά την οποία οι άνθρωποι ασκούν μείζονα επιρροή στη βιόσφαιρα, αδυνατεί να διακρίνει τούτο τον αιώνα από τους 20 προηγούμενους. Ποια ξεκάθαρη κοινωνική αλλαγή σφραγίζει τον καιρό μας; Για μένα είναι φανερό. Ζούμε στην Εποχή της Μοναξιάς.
Οταν ο Τόμας Χομπς ισχυρίστηκε ότι στη φυσική μας κατάσταση, πριν αναδυθεί η κρατική εξουσία για να μας επιβάλει κάποιον έλεγχο, βρισκόμασταν σε διαρκή πόλεμο ο ένας εναντίον του άλλου, δεν θα μπορούσε να σφάλλει περισσότερο.

Ο Μπίλι Τζόουνς

Κόντευαν να τελειώσουν οι βραδινές ειδήσεις. Κάθε τόσο η μάνα μου γύριζε και μου φώναζε: «Βασίλη, ώρα να κοιμηθείς, αύριο θα ξυπνήσεις νωρίς για το σχολείο».

Κάθε βράδυ η ίδια ιστορία. Αφού ξέρει πως αν δε δω τ' αθλητικά δεν πάω για ύπνο.

Εκείνη τη στιγμή είδα τον Μπίλι Τζόουνς στην οθόνη. Καθόταν μπροστά στην πόρτα του σπιτιού του, μια ετοιμόρροπη πολυκατοικία στο Ντιτρόιτ της Αμερικής, χωρίς παραθυρόφυλλα και τζάμια. Θα ήταν ως δέκα χρονών, με μια βρώμικη τραγιάσκα στο κεφάλι του, αδύνατος, θα κρύωνε κιόλας μια και το χιόνι ήταν στρωμένο παντού κι εκείνος φορούσε ένα ψιλούτσικο πουλόβερ, ξεχειλωμένο.

Ποζισιονέλ Εκλογές 2015

Ποζισιονέλ άνθρωποι  , υποσχέσεις  και κάθε λογής σχέσεις .

Περνάει ο καιρός , τα χρόνια και έτσι όπως μεγαλώνω καταλαβαίνω περισσότερα. 
Γνωρίζω τους ανθρώπους και μπορώ να αναλύω περισσότερο τους σκοπούς και το χαρακτήρα τους.

Τα τελευταία χρόνια λόγο κρίσης έως και το 15 που διανύουμε λόγο και προεκλογικών κινήσεων που ζούμε αυτές τις μέρες θυμήθηκα τη στρατηγική ποζισιονέλ.

Δεν ξέρω από που προέρχεται αλλά την έμαθα στο σκάκι μικρή.

Ποζισιονέλ είναι ...Όταν θυσιάζεις κάποιο πιόνι τώρα,για να κάνεις Ματ μετά ,  για τους πολύ καλούς γνώστες στο  σκάκι ισως να είναι και πολλά περισσότερα.

Για να μη το πλατύνω πολύ , το θέμα μου είναι οι άνθρωποι μου  κάνουν "ποζισιονέλ αύρα".

Και το τελευταίο καιρό είναι οι πολιτικοί που για να πάρουν τη ψήφο μου , με ενοχλούν πολύ με αυτά που θυσιάζουν.

Ας πάει και το παλιάμπελο

«Ας πάει και το παλιάμπελο». Πώς βγήκε η φράση
6 Ιανουαρίου του 1840. Στο νέο θέατρο του Σανσώνη στην απόμερη τότε οδό Ηρώδου (σημερινή Μενάνδρου), ανέβηκε η παράσταση «Λουκία του Λαμερμούρου» του Ντονιτσέτι.
Στην πρεμιέρα παρευρέθηκαν ο Βασιλιάς Όθων, αξιωματικοί και μέλη της αυλής, αλλά και πλήθος Αθηναίων που πήγαιναν στο θέατρο χρησιμοποιώντας ακόμη και γαϊδούρια.
«Ο δρόμος ήταν σκοτεινός και βορβορώδης. Μη υπάρχοντος δε άλλου μεταγωγικού μέσου πλην δύο μόνο αμαξών, αι μεταβαίνουσαι εις το θέατρον κυρίαι, ίππευαν ονάρια τα οποία σταθμεύοντα μετά των οδηγών των, προσέδιδαν όψιν χωρικής πανηγύρεως. Συνηθέστερα δε τα στιβαρά νώτα των Μελιταίων αχθοφόρων μετέφεραν εν πάση αναπαύσει σεβαστούς κυρίους μέχρι της θύρας του θεάτρου. Ο τρόπος μεταφοράς ούτος ελέγετο καλικούτσα», έγραφε ο δημοσιογράφος και αργότερα πολιτικός Θεόδωρος Βελλιανίτης.

Νίκος καζαντζάκης: πρέπει να γίνεις εσύ ‘ηλιος

Πρέπει να γίνεις εσύ ήλιος για να φωτίσεις τους σβησμένους ήλιους των άλλων. Δεν υπάρχουν ιδέες, υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες, κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει.
Πού να βρω μια ψυχή σαρανταπληγιασμένη κι απροσκύνητη, σαν την ψυχή μου, να της ξομολογηθώ;
Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύουμαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι …
Να μην αρνιέσαι τη νιότη σου ως τα βαθιά γεράματα, να μάχεσαι σε όλη σου τη ζωή να μετουσιώσεις σε κατάκαρπο δέντρο την εφηβική σου άνθηση, αυτός, θαρρώ, είναι ο δρόμος του ολοκληρωμένου ανθρώπου.

Η Λίμνη των Κύκνων

1η πράξη
Γιορτάζονται τα γενέθλια του Πρίγκιπα Siegfried. Γίνεται είκοσι ετών.
Ο παιδαγωγός του παλικαριού, ο Wolfgang, του συστήνει τους καλεσμένους.
Η Βασίλισσα (μητέρα του Πρίγκιπα) φτάνει με την ακολουθία της.
Καλεί την ομήγυρη να πανηγυρίσει μαζί της, αφού σύντομα ο Πρίγκιπας θα νυμφευτεί.
Θα πρέπει, αύριο, να επιλέξει ανάμεσα στις όμορφες κόρες που εκείνη έχει καλέσει.
Ο Πρίγκιπας μένει σκεφτικός, καθώς ονειροπολεί έναν ιδεώδη έρωτα.
Ο παιδαγωγός προσπαθεί να τον επαναφέρει στην πραγματικότητα, στα καθήκοντα
που τον περιμένουν, όμως το πνεύμα του Siegfried έχει ήδη δραπετεύσει.

Το σύννεφο

                                                                  Μήτσου Αλεξανδρόπουλου

Οπως ήταν καθισμένος πίσω του, έβλεπε ότι αυτός φορούσε καλή ρεπούμπλικα κι οι πλάτες του ήταν γερές, καλοταϊσμένες. Μα και το κουστούμι καινούργιο φαινόταν.
Ευκατάστατος άνθρωπος, σκέφτηκε.
Ως τα τότε δεν τον είχε προσέξει. Τον πήρε ξαφνικά το βλέμμα του σα να φύτρωσε εκείνη τη στιγμή στο μπροστινό κάθισμα. Κάτι περίεργα αισθήματα του έφερνε η γερή κοψιά αυτού του ανθρώπου - κακά αισθήματα και απορούσε κι ο ίδιος.

Πως να μεταφέρεις τον ήχο της σιωπής με λέξεις

Πως να μεταφέρεις τον ήχο της σιωπής με λέξεις?..
Πως να μεταδώσεις το κενό με λέξεις?


Πως να σκεφτείς με άδειο μυαλό για πράγματα που γεμίζουν την ζωή μας?....

Πως να δώσεις κάτι που δεν έχεις?

Πως να πεις στο παιδί ότι δεν θα παίξει γιατί "πρέπει"

Του Κουτιού τα Παραμύθια

Θυμάμαι πόσο μου άρεσε όταν το είδα πρώτη φορά ...περίμενα να γεννηθεί ο γιος μου και μου άρεσε πολυ ... "ο Ρούχλας είναι Λα" τραγουδούσα συχνά, εως και σήμερα με πιάνω να το τραγουδάω.
Πρωταγωνιστούσε ένα μικρό κορίτσι, η Παρασκευούλα (Παρασκευή Γεωργιάδου), το οποίο είχε κρυμμένο κάτω από το κρεβάτι της ένα μεγάλο κουτί.  

Στο κουτί υπήρχε ένας ολόκληρος μαγικός κόσμος γεμάτος παραμύθια.
 Aνοιξε αυτό το κουτί
παραμύθι να ακουστεί...

Από την αυτοεκτίμηση στον εγωισμό.Ένας διάλογος

Η ιστορία μιλάει για ένα ωραίο νεαρό ζευγάρι σ’ ένα χωριουδάκι ξυλοκόπων κοντά σ’ ένα βουνό, που αρραβωνιάστηκαν όταν εκείνη ήταν δεκατριών κι εκείνος δεκαοχτώ. Εκείνος, καθώς είχε μάθει να κόβει ξύλα από μικρό παιδί, ήταν ψηλός, σβέλτος και μυώδης, κι εκείνη ήταν ξανθιά, με πολύ μακριά μαλλιά ως τη μέση της και υπέροχα γαλανά μάτια.

Η ιστορία λέει λοιπόν, ότι οι δύο νέοι έφτασαν στον αρραβώνα με τις ευλογίες όλου του χωριού. Ώσπου μια μέρα, όταν εκείνη έγινε δεκαοχτώ κι εκείνος είκοσι τριών, το χωριό ολόκληρο συμφώνησε να βοηθήσει τους δύο νέους να παντρευτούν.

Κορώνα ή Γράμματα

Παλιά,  σε άλλες  εποχές,
αν τα ’παιρνες τα γράμματα,
αν είχες δηλαδή σπουδές,
σπουδαία έκανες πράγματα!!  ….

Τώρα ο πλούτος κυριαρχεί
κι αυτό είναι μόνο η αρχή..